MIJN EERSTE RONDJE
Herinner jij je nog hoe het voelde om voor het eerst op het ijs te staan? In de rubriek ‘Mijn eerste rondje’ duiken we in de allereerste schaatsherinneringen van collega's. Deze keer blikken we terug met Leonoor, Directeur Marketing, op haar eerste actieve herinnering aan schaatsen: een bevroren handbalveld, kunstschaatsen die eigenlijk veel te groot waren en warme soep na afloop.
Je eerste schaatsherinnering. Waar speelt die zich af?
"Dat begint in Zuid-Limburg. Niet de regio waarbij je meteen aan uitgestrekte sloten of eindeloos natuurijs denkt. Bij ons in het dorp toverde de brandweer het handbalveld om tot een ijsbaan. Ik stond op de kunstschaatsen van mijn moeder. Veel te groot, maar met twee paar dikke sokken ging het goed. Mijn moeder bewoog zich heel gemakkelijk over het ijs. Daarentegen had mijn vader er meer moeite mee. Als kind vond ik dat bijzonder om te zien. Je denkt vaak dat je ouders alles kunnen, maar schaatsen bleek niet helemaal zijn talent. Hij was uiteindelijk beter in langs de kant staan en aanmoedigen.”
Wat is je het meest bijgebleven van die dagen?
"Vooral de hele beleving eromheen. De kou buiten, rode wangen, koude handen en urenlang op het ijs. En wat daarna kwam: thuiskomen, opwarmen met een warme kop soep en samen napraten aan tafel. Juist die combinatie van samen buiten in de kou en daarna binnen opwarmen, dat is voor mij nog steeds schaatsen."
Hoe ontwikkelde jouw liefde voor schaatsen zich daarna?
"Op de middelbare school in Geleen ontdekte ik het discoschaatsen. Ik was nog te jong om uit te gaan, maar er was een schaatsbaan in de buurt met disco-avonden. Dat was echt een belevenis op zich, met muziek, lichtshows en leeftijdsgenoten. Als ik eerlijk ben, hing ik op die leeftijd regelmatig langs de kant. Niet omdat ik niet kon schaatsen, maar omdat je niet wilde vallen waar iedereen bij stond. Ik schaatste op paarse kunststof schaatsen."
Welke rol speelde schaatsen later binnen jouw gezin?
"Ik heb met mijn man en kinderen in Vietnam gewoond. Schaatsen hoorde niet bij de vroege jeugd van onze kinderen. Toen we terugkwamen naar Nederland was onze oudste zeven jaar. De kinderen hebben schaatsen daardoor pas op iets latere leeftijd geleerd. Tijdens de koude winter van 2021 trainde onze dochter met haar hockeyteam op het ijs. Dat was bijzonder om te zien. Op zo'n moment merk je hoe sterk schaatsen verweven is met Nederland. Zodra er ijs ligt, gaan we erop."
Wat betekent schaatsen voor je in je rol bij Essent?
"Ik vind het bijzonder dat we als naamgevend sponsor verbonden zijn aan de schaatssport. Schaatsen is veel meer dan alleen een sport; het is echt onderdeel van ons Nederlandse erfgoed. Vrijwel iedereen heeft er wel een herinnering aan. Of dat nu natuurijs is, koek-en-zopie langs de kant of samen genieten van een paar dagen vorst. Juist daarom past het ook zo goed bij Essent. Energie heeft vaak een functionele invulling. Schaatsen voegt daar plezier, traditie, herkenning en saamhorigheid aan toe. Zo wordt Essent niet alleen het merk dat “energie regelt”, maar ook een merk dat verbonden is aan positieve, warme, vertrouwde momenten."
Waar kijk je nu naar uit?
"Ik vind het interessant om te ontdekken hoe schaatsen en ons merk elkaar nog verder kunnen versterken. Schaatsen roept herkenning, emotie en saamhorigheid op. Dat zijn waarden die echt iets toevoegen aan het Essent merk. In mijn nieuwe rol als Directeur Marketing voelt het een beetje alsof ik weer voor het eerst het ijs op ga. Alleen sta ik nu een stuk steviger in mijn schoenen dan destijds op de veel te grote schaatsen van mijn moeder. Ik kijk ernaar uit om samen nieuwe rondjes te maken en verder te bouwen aan de verbinding tussen Essent en de schaatssport."
"Schaatsen is veel meer dan alleen een sport; het is echt onderdeel van ons Nederlandse erfgoed."